piątek, 5 sierpnia 2011

Dzisiaj proponuję przepis na najprostsze ciasto drożdżowe.

Składniki:
3 szklanki mąki
3/4 szklanki cukru
3/4 paczki margaryny
3-5 dkg drożdży
4 jajka
3/4 szklanki mleka



Sposób przygotowania:
Tłuszcz rozgrzać do postaci płynnej i rozmieszać z cukrem, dodać całe jajka i mąkę. W trakcie mieszania dodawać mleka, żeby ciasto nie było zbyt gęste. Drożdże rozrobić mlekiem ( najlepiej lekko ciepłym) z łyżeczką cukru i odstawić do wyrośnięcia. Wyrośnięte drożdże dodać do wyrobionego już ciasta i delikatnie wymieszać.Przykryć czystą ściereczką i odstawić ciasto do wyrośnięcia ( najlepiej w jakimś ciepłym miejscu ).Jak ciasto wyrośnie przekładamy je do brytfanny posypujemy kruszonką, przygotowaną z mąki,masła i cukru. Pieczemy w temperaturze 200-220 stopni.

Coś niecoś o pączkach.




Pączek – pulchne ciastko drożdżowe z mąki pszennej w kształcie nieco spłaszczonej kuli. Zazwyczaj nadziewane konfiturą różaną lub owocami, ale też likierem, budyniem, a nawet serem, smażone na kolor ciemno-złoty, na głębokim tłuszczu smalcu lub oleju, dawniej też na maśle. Gotowy jest zwykle lukrowany lub obsypywany cukrem pudrem, może być też posypany kandyzowaną skórką pomarańczową lub polany czekoladą. Przyjęło się, że jeśli kto, w tłusty czwartek w ogóle nie zje pączka, nie będzie się mu wiodło. W tłusty czwartek przeciętny Polak zjada 2,5 pączka, a wszyscy Polacy razem w tym czasie pochłaniają ich prawie 100 milionów. Dawniej, przyrządzając pączki, nadziewało się niektóre migdałem lub orzechem. Wierzono, że kto na taki trafi, będzie mieć w życiu szczęście. Na Śląsku pączki znane są pod nazwą kreple. Nazwa ta posiada dawne pochodzenie. Według wydanej w 1714 r. we Frankfurcie i Lipsku kroniki śląskiej (Der Schlesischen Kern-Chronicke) w odrębnym œśląskim języku używanym w mowie i sztuce (poezji) istniało od dawna słowo Kraeppel. Natomiast w języku niemieckim nie ma jednego określenia na taki wyrób cukierniczy, a słowo Pfannkuchen może oznaczać zarówno pączek jak i naleśnik. W innych krajach pączki różnią się nieco od polskich. Różnica ta wynika z używania specjalnej mąki i trochę innego sposobu smażenia w tłuszczu. Np. smaży się je tylko kilkadziesiąt sekund, dzięki temu tłuszcz nie wsiąka do środka. W ten sposób są smażone Berliner Pfannkuchen, mniej tłuste pączki niemieckie, znane też w Portugalii jako Bolas de Berlim, Francji Boule de Berlin, a Berliininmunkki w Finlandii. W Rosji ich nazwa - poncziki jest najbardziej zbliżona do stosowanej w Polsce. W Izraelu mamy sufgania (hebrajski), które są podobne do niemieckiego wariantu oraz panczkys, które wprowadzili polscy Żydzi i są podobne do polskich pączków. A węgierskie farsangi fánk są bez nadzienia, bo podaje się je osobno, obok na talerzu. W kulturze amerykańskiej pączki są znane jako doughnuts i mają postać pierścienia z dziurką w środku (lub inaczej torusa). Mniejsze, kuliste pączki zwane są doughnut holes. Pączki, jakie znamy w Polsce, występują pod nazwami: paczki, czasem też pączki (liczba mnoga: paczkis/pączkis). W Wielkiej Brytanii pączki są mniej popularne i jeśli są dostępne, to w formie zbliżonej do pączków znanych z Polski lub amerykańskich doughnuts. Wartoœć energetyczna jednego pączka (60 g) wynosi ok. 248 kcal
Autor: bib o 13:32

niedziela, 31 lipca 2011

Chciałbym się z Wami podzielić najlepszymi przepisami z kuchni mojej mamy. Wydaje mi się, że warte są opublikowania, a jednocześnie uchroni je to przed zapomnieniem. Gdyby zebrać je wszystkie powstała by z tego całkiem pokaźna książka kucharska. No ale dosyć paplaniny bierzmy się za robotę.
Na początek może coś na słodko.


Tort
Przygotowanie biszkoptu (można kupić gotowy) ale....... Wersja 1 prosta.
Składniki:
2 szklanki mąki
2 szklanki cukru
6 całych jaj
1 łyżeczka proszku do pieczenia
2 łyżki stołowe lub ciut więcej w zależności od gęstości wyrabianego ciasta wody.
Przygotowanie:
Jaja rozmieszać z cukrem i dodawać powoli mąkę proszek i wodę. Po uzyskaniu jednolitej konsystencji,wlać do tortownicy wysmarowanej masłem lub margaryną i posypaną tartą bułką. Piec ok 50 min w temperaturze ok 200-220 stopni C.
Prawda, że proste.
Wersja 2 dla zaawansowanych.
Składniki:
8 jaj
25 dkg mąki
30 dkg cukru
Przygotowanie biszkoptu.
Żółtka oddzielić od białek i dobrze roztrzepać. Białka ubić na pianę a jak będzie prawie sztywna dosypać powoli cukier.Wymieszać ubitą pianę z żółtkami i dodać mąkę.
Wstawiać do nagrzanego piekarnika. Piec ok 50 min w temperaturze ok 200-220 stopni C.
Teraz dopiero zaczną się schody
Przygotowanie kremu.
Składniki:
1,5 paczki masła
5 jaj
1,25 szklanki cukru
1 torebeczka cukru waniliowego
Przygotowanie.
Do garnka wbijamy całe jaja i mieszamy je z cukrem i cukrem waniliowym. Tak przygotowaną masę wstawiamy do większego garnka z gotującą się wodą i ubijamy trzepaczką nad parą, aż powstanie gęsta jednolita masa, w kolorze jasnożółtym. Trwa to z zasady ok godziny.


UWAGA: garnek nie może być zanurzony w wodzie tylko ustawiony nad jej powierzchnią. Garnek ma podgrzewać para. Trzepiemy cały czas bez przerw.
Po przygotowaniu masy studzimy ją. Osobno ucieramy masło ( musi być miękkie) i powoli dokładamy ubitą i wystudzoną masę. Po osiągnięciu jednolitej konsystencji mamy pyszny krem. Do części kremu możemy dodać trochę kakaa lub kawy ( najlepiej rozpuszczalnej).
Biszkopt kroimy najlepiej na trzy części i nasączamy ponczem, który przygotujemy z:
mocnej, dobrze osłodzonej herbaty - 1 kubek
1 kieliszka(średniej wielkości) spirytusu
aromatu do ciast najlepiej arakowego

Przekładamy kremem i dekorujemy.

SMACZNEGO!
CDN

sobota, 30 lipca 2011

Co to są papilotki

Papilotki
Chciałem wam dzisiaj zaprezentować pewien produkt, który pewnie zaintersuje Panie lubiące piec babeczki i mufinki. Pojawił się on już w naszych sklepach. Dotychczas był on dostępny jedynie w ilościach hurotwych, jednak obecnie można już go kupić na potrzeby indywidualne, co na pewno ucieszy wszyskich fanów babeczek. Mianowicie wspomniany produkt tytułowe papilotki, oczywiście nie chodzi o te do włosów. Obecnie papilotki do pieczenia można kupić nawet w internecie. Zatem kupowane są one nie tylko przez cukiernie i firmy związane z przemysłem cukierniczym, ale także przez indywidualnych klientów – głównie kobiety, które pieką hobbystycznie.


Określenie – papilotki może troszkę mylące, gdyż kojarzą się one często z kręceniem włosów, a mniej z pieczeniem i niewiele osób wie, że te foremki tak się właśnie nazywają, ale w miarę upływu czasu określenie to staje się coraz popularniejsze. Gdyby, ktoś jednak nie wiedział to: papilotki są to takie papierowe foremki, w których wypieka się babeczki i muffinki wkładając do specjalnej formy.
W sklepach internetowych i supermarketach są dostępne w wielu kolorach oraz przeróżnych kształtach, a także różnią się wielkością i przeznaczeniem. Oczywiście nie kupuje się ich pojedynczo dostępne są po 100 lub 1000 szt. Po 100 szt. papilotki kupują raczej nabywcy indywidualni, a po tysiąc już firmy, zakłady i cukiernie. Oferta sklepów internetowych jest prawdopodobnie przygotowana zarówno pod klientów indywidualnych jak i zakłady i przedsiębiorstwa. Paczki po sto sztuk kosztują zwykle ok 3,30zł, także nie jest to spory wydatek i jest dostępny nawet dla wszystkim osób lubiących piec babeczki, czy mufinki.
W sieci można znaleźć też porady w serwisach kulinarnych dotyczące pieczenia babek i muffin, także warto poczytać sobie takie porady, jak piec babeczki i mufinki jeżeli dopiero zaczynamy się uczyć... ale uprzedzam to wciąga...


O Autorze
Kamilk

Ziemniaki

Ziemniaki

Korzystając z ziemniaków przy przyrządzaniu różnego typu potraw niejednokrotnie zastanawialiśmy się, co zrobić, by po obraniu szybko nie czarniały lub też szybko nie traciły swego niepowtarzalnego smaku i konsystencji.


Różne porady kulinarne dają wiele podpowiedzi, jak wykorzystać zwykłe kuchenne sposoby, by polepszyć smak i jakość ziemniaków.

• Ziemniaki przed obraniem należy dokładnie umyć, nie wolno przetrzymywać ich długo w wodzie. Obierać je należy nierdzewnych nożem, możliwie jak najbardziej cienko lub gotować je łupinach. To zmniejsza straty składników odżywczych, które są zawarte w skórce.

W wielu krajach ziemniaki wciąż gotuje się w łupinach. Odbywa się to po ich wcześniejszym, dokładnym wyszorowaniu, na przykład szczotką. Ziemniaki zjedzone z łupiną poprawiają trawienie. Ziemniaki gotujemy na ogół przez 10 minut na silnym ogniu, a następnie przez 15 minut na bardzo małym. Po ugotowaniu odlewamy wodę, czekamy, by resztki jej odparowały z garnka. Ziemniaków nie gotujemy z łupiną w okresie późnej wiosny, gdy zaczynają puszczać pierwsze kiełki, ponieważ wtedy zawierają szkodliwy związek – solaninę.

Na wiosnę ziemniaki łatwo ciemnieją. By tego uniknąć, do wody, w której się gotują należy dodać mleka lub octu.

• Ciekawostki kulinarne mówią o tym, że ziemniaków nigdy nie wolno kłaść obok melonów, ponieważ wówczas szybko kiełkują i więdną.

• Ziemniaki, które są już obrane nie będą ciemnieć, jeśli zakryjemy je wilgotną ścierką.

• Starte ziemniaki nie pociemnieją, jeśli posypiemy je mąką pszenną.

• Jeśli w trakcie gotowania się starych ziemniaków dodamy trochę octu, to zyskają one na smaku.

Kulinaria to obszerna dziedzina, a powyższe porady kulinarne stanowią jedynie jej niewielką część.

piątek, 29 lipca 2011

Kaszubskie specjały

Kaszubi wymyślili kilkadziesiąt własnych potraw i różnią się one w poszczególnych regionach. Kuchnia kaszubska jest zazwyczaj prosta, oszczędna w tłuszcze i bardzo smaczna.




Dla większości turystów najbardziej niezwykła jest czernina- zupa gotowana na kaczej lub gęsiej krwi, z dodatkiem warzyw, podrobów, suszonych owoców, śmietany i jakiejś smakowitej kostki. Rozcieńczona octem krew, wlana do zupy, dodaje jej niepowtarzalnego smaku. Równie wyśmienita jest zupa z brukwi, z dodatkiem gęsiego lub wieprzowego mięsa, a także zupa z węgorza. Kaszubi jedzą ogromne ilości ryb, zarówno morskich jak i słodkowodnych.

Prawdziwym przysmakiem jest kaszubska jajecznica na zasolonym węgorzu, którą je się zazwyczaj z ziemniakami. Także tutejszy słony śledź w śmietanie i cebuli z ziemniakami w mundurkach, czyli śledź z pulkami, nie ma sobie równych.

Mieszkańcy Kaszub z wielką namiętnością zajadają się również rybią ikrą, którą smaży się na patelni z dodatkiem cebuli i przypraw.

Z uwagi na uwarunkowania geograficzne Kaszub, region można podzielić na kilka części nadmorską / zatokową, jeziorną i borowiacką, a zatem także kaszubskie kulinaria można rozpatrywać na podstawie takiego podziału.

Lokalna kuchnia części nadmorskiej Kaszub będzie się zatem opierać na rybach morskich, w szczególności na śledziu, szprotach, flądrze, łososiu i dorszu.

Część jeziorna - na rybach słodkowodnych, w tym szczególnie na węgorzu, sandaczu, szczupaku i okoniu. W części borowiackiej potrawy często będą zawierać grzyby, jagody i żurawinę.

Na całych Kaszubach popularne są też potrawy z drobiu, zwłaszcza z gęsi i kaczek, oraz dania z ziemniaków i brukwi. Gorące dania jednogarnkowe, noszące nazwę ajntopów, przygotowywano szczególnie chętnie jesienią i zimą, aby rozgrzać powracających z połowów rybaków.





Kuchnia kaszubska będzie zatem zachwycać smakiem ryb, grzybów i gęsiny. Znajdziemy tu pomysły na łączenie ryb z mięsem lub tłuszczem mięsnym, gdzie indziej uznawane za dziwne. Kaszubska kuchnia to także doskonałe marynaty, zwłaszcza korniszony i pikle. Wymienić też należy ciekawe zupy, w tym sztandarową zupę z brukwi, z maślanki, gruszkową, dyniową i z suszonych owoców.

Ciekawostka: Ciasto listkowe – tzw. "francuskie"– tradycyjne ciasto kaszubskie, znane co najmniej od XVIII w.

Upowszechnione w skali światowej przez Francuzów wizytujących Gdańsk pod wodzą Napoleona Bonaparte w roku 1807.

W tradycyjnej kuchni kaszubskiej znane jest m.in. jako składnik potrawy znanej jako krelka w cieście listkowym, w skład której wchodzą też śledzie solone, suszone grzyby, ziemniaki, cebula.

www.kulinarnarozkosz.pl
Zdrowa kuchnia


Obecnie ze względu na poszukiwanie wciąż nowych metod na zrzucenie kilku kilogramów, warto będzie przestawić się na warzywa strączkowe, które są nie tylko zdrowe, ale i pożywne, a przy tym nie powinny nikomu zaszkodzić. Jak się przekonamy, ze względu na to, że na przykład biała fasola to 346 kcal, będziemy mogli przygotować wspaniałe potrawy z warzyw w bardzo krótkim czasie, a także w niezwykle prosty sposób.
Bardzo często przygotowujemy takie warzywa na parze, dzięki czemu będziemy mieć pewność, że zachowają one więcej składników odżywczych, niż wówczas, gdybyśmy je ugotowali naturalny sposób.

Warto zauważyć, że są to wyjątkowo zdrowe warzywa, ponieważ zawierają węglowodany, a także błonnik, dzięki któremu nie powinniśmy mieć żadnych problemów z trawieniem, które tutaj odbywa się znacznie szybciej, niż zazwyczaj. Warto również zauważyć, iż potrawy z warzyw strączkowych wcale nie muszą być monotonne, ponieważ jest wiele takich odmian warzyw i mogą one stanowić część jednego dania, które będziemy mogli uzupełnić o jakąś sałatkę, bądź surówkę także z warzyw, jednak nie koniecznie strączkowych.
Zanim skomponujemy swoje menu, dobrze będzie wziąć pod uwagę opisy warzyw, dzięki czemu będziemy mogli stworzyć takie potrawy, które będą bogate w różnorodne składniki odżywcze, a także będą apetycznie się prezentować i wybornie smakować. Z pewnością taka forma diety nie jest jeszcze zbytnio u nas rozpowszechniona, dlatego też nasze dania mogą okazać się prawdziwym strzałem w dziesiątkę podczas organizowania różnego rodzaju przyjęć rodzinnych, czy dla przyjaciół. Te warzywa również doskonale nadają się na wszelkiego typu sałatki, które mogą stanowić odżywczą przekąskę w ciągu dnia, która doda nam energii, a także wpłynie pozytywnie na nasz metabolizm.